De telecommunicatiewet van 1996

Let op uw zaak

De telecommuncatie wet van 1996 was de eerste succesvolle poging van Amerika in zestig jaar om de regelgeving rond telefoon- en omroepmaatschappijen ingrijpend te hervormen. Het was ook de eerste wetgeving waarin internettoegang in de Verenigde Staten werd opgenomen. Deze serie wetten maakte deel uit van een grotere beweging om concurrentie tussen bedrijven in verschillende bedrijfstakken aan te moedigen. Toen President Bill Clinton de nieuwe telecommunicatiewet ondertekende, verwachtte hij dat de voordelen van technologie en communicatie op afstand door deze gezonde concurrentie beschikbaar zouden komen voor iedereen. Hoewel deze wet niet geheel vrij was van controversen, markeerde de telecommunicatiewet van 1996 het begin van een nieuw tijdperk voor telefonie, televisie en internetservices.

Achtergrond

De voorloper van de telecommunicatiewet van 1996 was de telecommunicatiewet van 1934. In het tijdperk van de Grote Depressie is door middel van wetgeving de FCC (Federal Communications Commission) ingesteld om alle sectoren in de communicatiebranche te reglementeren. In eerste instantie reguleerde de FCC telegrafische-, radio- en telefonische communicatie, maar met de ontwikkeling van nieuwe vormen van mediatechnologie breidde de commissie zijn toezicht uit naar kabeltelevisie en de satellietbranche. De verantwoordelijkheden van de FCC bestonden onder meer uit het verlenen van uitzendvergunningen zodat de communicatiesignalen elkaar niet in de weg zaten, en het beboeten van omroeporganisaties die zich niet aan de regels hielden. Na verloop van tijd nam de FCC een actievere rol aan om de uitzending van aanstootgevende inhoud op radio en televisie te voorkomen. Vandaag de dag heeft de FCC nog veel van dezelfde verantwoordelijkheden. Als gevolg van de telecommunicatiewet van 1996 verloor de FCC enkele van zijn regelgevende functies, maar kreeg er nieuwe bij. De wet was geïnspireerd door eerder genomen maatregelen gericht op liberalisering, zoals de afschaffing van het telefoonmonopolie van Bell in de jaren tachtig. Tegelijkertijd vond de overheid echter dat enkele voorschriften behouden moesten blijven om de vrije concurrentie in stand te houden.

Doelstellingen van de wet

Het voornaamste doel van de telecommunicatiewet was om de communicatiemarkt vrij te maken. President Clinton, vice-president Al Gore, en een merendeel van de congresleden ondersteunden de telecommunicatiewet omdat het consumenten meer keuzen zou geven bij het kiezen van de gewenste telefonische diensten en media. Door de toename in keuzen konden Amerikanen een abonnement nemen op communicatieservices tegen betaalbare prijzen. Aangezien tegen deze tijd het internet een belangrijke rol was gaan spelen in het leven van veel Amerikanen, wilden de federale leiders ook regelgeving hebben om te voorkomen dat kinderen op pornografisch materiaal zouden kunnen stuiten. Bovendien hoopten ze dat ze televisie beter geschikt konden maken voor gezinnen door ouders vooraf te waarschuwen over de inhoud die een programma zou kunnen bevatten.

Belangrijke bepalingen van de wet

Hoewel het liberaliseren van de communicatiebranche het voornaamste doel was van de wet, werden met de wet ook enkele nieuwe verordeningen geïntroduceerd Deze verordeningen hadden voornamelijk als doel om te voorkomen dat bedrijven een monopoliepositie kregen. De wet bepaalde dat een moedermaatschappij met haar zenders niet meer dan 35 procent van het nationale televisiepubliek mag bereiken. Wat opmerkelijk is, is dat dit percentage daarvoor slechts 25 procent was. Enkele vooraf bepaalde regels van de wet bleven echter intact. Zo bepaalt de wet bijvoorbeeld dat een moedermaatschappij nog steeds niet zowel een krant als een zendstation in dezelfde markt mag bezitten. Deze bepalingen hadden tot doel om te zorgen dat verschillende ideologieën goed vertegenwoordigd bleven in de media. Hoewel de telecommunicatiewet concurrentie tussen kabelbedrijven aanmoedigde, werden ook enkele nieuwe regels voor het medium televisie geïntroduceerd. De FCC zou zorgen dat nieuwe televisies 'V-Chips' zouden bevatten, devices waarmee ouders konden voorkomen dat hun kinderen bij aanstootgevende inhoud konden komen. Televisiezenders werden ook aangemoedigd om leeftijdscategorieën voor hun programma's op het scherm te tonen. De telecommunicatiewet bevatte ook een plan om te zorgen dat alle scholen, bibliotheken en ziekenhuizen tegen het jaar 2000 internettoegang zouden hebben, zodat meer Amerikanen internet konden gebruiken als leermiddel Bovendien werden in de wet regels vastgelegd tegen kinderpornografie en andere verwerpelijke inhoud op internet. Van alle sectoren in de communicatiebranche werden de telefoondiensten het meest geliberaliseerd. Met de telecommunicatiewet werden enkele oude wetten verwijderd die ervoor hadden gezorgd dat deze bedrijven niet volledig met elkaar konden concurreren.

Inwerkingtreding

Op 3 januari 1996 werd de Telecommunicatiewet door het Congres goedgekeurd. Op 8 februari van dat jaar ondertekende President Clinton de wet. Deze wet was de eerste in de Verenigde Staten die elektronisch werd ondertekend. Het was de eerste wet die werd ondertekend binnen de muren van het Library of Congress. Nadat de President de wet had ondertekend, trad deze onmiddellijk in werking.

Claims van de tegenstanders en kritiek op de wet

Een van de belangrijkste punten van kritiek op de telecommunicatiewet is dat hoewel de wet was bedoeld om concurrentie aan te moedigen, fusies werden toegelaten in verschillende sectoren van de media. De voorziening van V-chips en de vermelding van leeftijdscategorieën op televisieprogramma's stuitten ook op weerstand. Enkele politici en consumenten vonden dat de overheid te veel te zeggen kreeg of zagen deze ideeën als een inbreuk op de privacy. Sommige mensen en groepen zagen de voorzieningen van de wet tegen onfatsoenlijkheid op internet als een schending van de vrijheid van meningsuiting.

Toekomstige kwesties op het gebied van telecommunicatie

Ongeacht de vooruitgang op meerdere gebieden van telecommunicatie, ontwikkelt de technologie veel sneller dan wetgeving. Er zijn verschillende onderwerpen waarvoor veel belangengroepen, consumenten, beleidsmakers en bedrijven in de branche graag nieuwe wetgeving zou zien om de telecommunicatiewet van 1996 te actualiseren of te vervangen. Op het moment dat de wet werd ondertekend, bestond er geen breedband en had men ook nog nooit gehoord van iPhone, iPad, Google en Facebook.  De zeer snelle evolutie van internet als communicatieplatform zorgt voor een ingrijpende transformatie van bedrijfstakken. Bovendien stond VoIP nog in de kinderschoenen en bestonden telefoonsystemen in de cloud helemaal nog niet. Het gevolg is dat veel aspecten van de telecommunicatiekwesties van vandaag niet of slecht in wetgeving zijn vastgelegd. Voorschriften moeten nodig worden aangepast aan de realiteit van vandaag. Enkele van de onderwerpen waarvoor men graag wetgeving zou zien, zijn: Netneutraliteit, herclassificatie van breedband, regulering van peer-to-peernetwerken, meshnetwerken en bandbreedte-throttling om piraterij in toom te houden. Nu kranten te maken hebben met een krimpend lezerspubliek doordat mensen hun nieuws krijgen via online informatiebronnen en sociale netwerken, stellen sommigen dat de regelgeving rond het eigendom van zenders en kranten opnieuw onder de loep moet worden genomen.

Wired for the Future. Op deze pagina wordt besproken hoe de ondertekening van de telecommunicatiewet door President Clinton op zich al een historische gebeurtenis was.
Summary of Telecommunications Act. Hierin leest u de visie van President Clinton en Vice-president Gore op de telecommunicatiewet en krijgt u een kort overzicht van de bepalingen in deze wet.
Telecommunications Act of 1996. Op deze pagina van de FCC vindt u een samenvatting van de wet met links naar de volledige tekst en andere informatie over deze wet.
Fact Sheet: Telecommunications Act of 1996. Hierin wordt besproken hoeveel ondersteuning de wet kreeg van het Amerikaans Congres en welke effecten van de wet werden verwacht.
The Telecommunications Act of 1996 and Its Impact. Op deze pagina wordt gesproken over de effecten die de wet had op de communicatiebranche.
Telecommunications Act: Competition, Innovation, and Reform (PDF). In dit document vindt u een bespreking van de redenen voor de wet en wat het doel ervan was in bepaalde bedrijfstakken.
Statement on Signing the Telecommunications Act of 1996. Dit is een digitale kopie van wat President Clinton van de wet vond en wat hij ervan verwachtte voor Amerika.
Excerpts of the Telecommunications Act of 1996 Relating to Disability Issues. De telecommunicatiewet stelde nieuwe regels op om te zorgen dat mensen met een handicap eenvoudiger toegang kregen tot televisie en andere mediavormen. Op deze pagina worden enkele van die richtlijnen besproken.
The Communications Act of 1996. Deze pagina bevat verschillende links naar informatie over de wet, waaronder de geschiedenis en de voorgestelde wettelijke uitdagingen van enkele bepalingen van deze wet.
Confusion in the Wake of the Telecommunications Act of 1996 (PDF). In dit document wordt besproken hoe rechtbanken naar gevallen moeten kijken waarop de bepalingen van de wet betrekking hebben.
The Telecommunications Act of 1996 and Its Impact on Catholic Schools (PDF). De telecommunicatiewet eiste van scholen dat ze internettoegang gingen aanbieden aan studenten. In dit paper wordt gesproken over de moeilijkheden die privéscholen, met namen katholieke scholen, verwachtten bij het verkrijgen van de financiële middelen om die verandering mogelijk te maken.
The Telecommunications Act of 1996 and Digital Television. Op deze pagina wordt gesproken over de licentieprocedure van de FCC voor nieuwe typen televisieservices.
The Telecom Act: Beyond the Hype. Dit artikel biedt een alternatieve visie op de vraag of de wet echt een beweging was tegen regulering.
The Effects of the Telecom Act of 1996 on AT&T and the Telecommunications Industry. In dit artikel wordt de wet besproken als een stuk wetgeving dat de communicatiebranche als geheel heeft geliberaliseerd, maar met extra nadruk op de gevolgen voor telefoonbedrijven.
The Telecommunications Act of 1996: The Challenge of Competition (PDF). Dit paper bevat waardevolle informatie over hoe het idee voor het liberaliseren van de communicatiebranche is geëvolueerd.

Neem contact op met Mitel